قاصدکهای سوخته

من مي توانم،من مي توانم پا از اين عالم خاكي فراتر گذارم...

ghasedakebaghia — Mon, 09 Nov 2009 17:54:18 GMT

پروردگار دوست داشتني من زندگي ام را با اعطاي موهبت ها و نعمات فراوان، شادي آفرين كرده است او شكست هايي برسرراهم قراد داد تا متواضع و فروتن باشم و از من آزمايش ها و امتحاناتي به عمل‌آورده تا در برابر چالش ها و مشكلات زندگي ثابت قدم و استوار باشم پس من با ذهنيتي باز، اشتياقي فراوان، پايداري و عزمي راسخ بار ديگر اين امتحانات را خواهم گذرانيد...

بهترین باش

ghasedakebaghia — Tue, 03 Nov 2009 14:53:18 GMT

تو بايد بهترين باشي و به همه‌ي داشته‌هايت و موفقيت‌هايت، حتي اندك، فكر كني...

بهترين، زيباترين و راحت‌ترين زندگي را داشته باش، درست مثل سنجاقك كه يك روز بيشتر عمر نمي‌كند. نه به فكر فردا و نه ديروزت باش. تو همين امروز بايد خليفه‌ي خداوند روي زمين باشي و اين نقش را براي هميشه بازي كني.

یا شمس الشموس

ghasedakebaghia — Fri, 30 Oct 2009 14:41:18 GMT

اى منتهاى خواهش دل‏ها! اي ضامن سعادت و سربلندي ما! مقدمت گلباران!

از سمت بهشت جاودان مي‏آيد و از سوي عمق كهكشان. از ژرفاي آبيِ عطوفت مي‏آيد و از كانون نوراني عصمت! از محراب عرفاني مشرق، آكنده از عطر تبسّم‏هاي طاها مي آيد! مي‏آيد، تا سرزمين گل و بلبل را، بهاري جاودانه باشد و از عظمت نامش، «ايران» به خود ببالد! بشارت باد! اي آسمان، اي زمين، اي مدينه، اي توس! بشارت باد.

ظلمات دوری ات

ghasedakebaghia — Wed, 21 Oct 2009 13:37:18 GMT

یا اما زمان(ع)
نکند، نکند مرا در برزخ دل مشغولیهای پوچ و بی ارزشم رها کرده باشی و من آنقدر از تو دور باشم که حتی نبودنت را هم احساس نکنم!
نکند، نکند کوه گناهانم آنقدر مرتفع شده باشد که خورشید نگاهت را پوشانده باشد و من آنقدر از تو دور باشم که در ظلمات دوری ات، حتی ذره ای به نور فکر نکنم!
خسته ام، خسته ام از دنیا، از خودم که بی تو در مدار صفر درجه ی عدم در چرخشی گرداب مانند در دورانیم!
قطره ای را می مانم که در گرماگرم بیابان بخار شده باشد و آنقدر از آسمان دور باشد که حتی بخارش به خاطر ابرها هم خطور نکرده باشد!
و تو مسیحایی را می مانی که می تواند مرا از خواب بیدار کند و از چنگ کابوسهایم برهاند!
بهشت را نمی خواهم، براق یادت را می خواهم تا مرا از پست ترین چاههای جهنم درونم بیرون ببرد، بیرون ببرد به معراج سعادتی که در برق نگاهت نشسته است!
به خدا اگر ذره ای خاک شوم و زیر سم اسب دشمنت لگد شوم، یا در پست ترین مرتبه ی جهنم ثانیه ای هزار بار بسوزم و بمیرم و زنده شوم، برایم بهتر از آن است که تو مرا به اندازه ی یک چشم به هم زدن، به خودم واگذاری!

ولادت حضرت معصومه(س) و روز دختر مبارك باد.

ghasedakebaghia — Tue, 20 Oct 2009 18:18:18 GMT

از عرش خدا باران سپيده مي‏باريد؛ هلهله فرشتگان شادي آسمانيان را هويدا مي‏كرد؛ ماه با لبخند، بذر نقره مي‏پاشيد و ستارگان، آسمان شهر را با حضورشان چراغاني مي‏كردند. شهر غرق در شور، شكفتن گلي از گلستان اهل‏بيت پيامبر را انتظار مي‏كشيد و خانه امام‏موسي‏بن‏جعفر عليه‏السلام خود را آماده ضيافت تولّدي بزرگ مي‏ديد. به ناگاه، فضا از عطر حضور پر شد؛ انتظار به پايان رسيد؛ خنده‏ها شكفت و نوزادي زيبا به ناز ديده باز گشود. پدر كه لبخند را هديه حضور كودك خود كرده بود، نام او را به يادِ مادر خويش فاطمه نهاد.

السلام عليك يا امام جعفر صادق (ع)

ghasedakebaghia — Wed, 14 Oct 2009 07:32:18 GMT

به تبعیت از امام صادق(ع)

صداقت داشته باشيم

در كلام

در رفتار

در انديشه

در قضاوت

در نگاه

در .........

٢٥شوال سالروز شهادت جانگداز ششمین اختر تابناک ولایت و امامت ، رئیس مذهب تشیع حضرت امام جعفر صادق ( ع ) را به محضر مقدس منجی عالم بشریت حضرت ولی عصر ( عج ) و تمامی مسلمین جهان ، خاصه شیعیان ارادتمند آن امام همام تسلیت و تعزیت عرض می نمایم .

ghasedakebaghia — Sat, 10 Oct 2009 17:18:18 GMT

هر گنج سعادت كه خداداد به حافظ/ از يمن دعاي شب و ورد سحري بود...

به پاسداشت روز حافظ: در آسمان فرهنگ مشرق زمين، آنجا كه پاي هنر و عرفان به ميان مي آيد، درخشش ستاره اي پرفروغ چشم همگان را به خويش خيره نگاه داشته است. اين ستاره زيبا پيام آور دلكش ترين نغمه هاي عاشقانه، پرسوزترين آواهاي عارفانه و ناگفته ترين گفت و گوهاي مردي فرزانه است. اين رند ساده دل و يادگار هميشه تاريخ، خواجه شمس الدين محمد حافظ شيرازي است. پاك نهادي كه هنر و معنويت را به هم آميخت و فلك را سقف شكافت و طرحي نو درانداخت. شفا ز گفته شكر فشان حافظ جوي/ كه حاجتت به علاج گلاب و قند مباد

اي مسافر...

ghasedakebaghia — Sat, 10 Oct 2009 17:09:18 GMT

اي مسافرراه خدا، راهي كه خداوند پيش روي تو مي گذارد هميشه بهترين است، آن را به نظاره بنشين و در آن قدم نِه. رفتن را آغاز كن..

خويشتن را به اختيار او واگذاريم و از اين كه ما را به راههايي شگفت رهنمون سازد، يكه نخوريم. بياييد اطمينان داشته باشيم كه او ما را به راه راست هدايت مي كند، او ما را به سوي راهي هدايت مي كند كه بايد برويم نه راهي كه گمان مي كنيم براي ما يا براي ديگري بهترين است، راهي كه براي ما بهترين است...

زمزمه هاي در خلوت تنهايي

ghasedakebaghia — Mon, 05 Oct 2009 17:16:18 GMT

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی                    چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی
به چه دیر ماندی ای صبح که جان من برآمد         بزه کردی و نکردند موذنان ثوابی
نفس خروس بگرفت که نوبتی بخواند                  همه بلبلان بمردند و نماند جز غرابی
نفحات صبح دانی ز چه روی دوست دارم             که به روی دوست ماند که برافکند نقابی
سرم از خدای خواهد که به پایش اندرافتد           که در آب مرده بهتر که در آرزوی آبی
دل من نه مرد آنست که با غمش برآید           مگسی کجا تواند که بیفکند عقابی
نه چنان گناهکارم که به دشمنم سپاری       تو به دست خویش فرمای اگرم کنی عذابی
دل همچو سنگت ای دوست به آب چشم سعدی                  عجبست اگر نگردد که بگردد آسیابی
برو ای گدای مسکین و دری دگر طلب کن           که هزار بار گفتی و نیامدت جوابی

خداي من! چگونه چنان كه سزاوار توست، شكرت گزارم...

ghasedakebaghia — Mon, 05 Oct 2009 16:59:18 GMT

پروردگارا! تويي كه همه چيز به من داده اي. چيزي ديگر هم به من ببخش، قلبي قدرشناس و مهربان... نه فقط قدردانِ وقتي خشنودي اش فراهم مي شود. چرا كه بركات، هم روزهايي به چشم نمي آيند اما ضربان چنين قلبي هميشه ستايشگر توست...