هر که میگوید حسین زینب دعایش میکند             

گرخداشدخونبهای حضرت ذبح عظیم

حضرت ارباب ما خودخونبهای زینب است

تا محرم می رسد انگار همه مان دل هایمان هوایی می شود.دیگر زمینی نیست.برای همین بود که بزرگی می گفت سعی کن محرم برایت سکوی پرشی باشد.سکویی برای تمرین پریدن...
برای همین با همکاری خوب و صمیمانه ی چند تن از اعضای خوب کانون توانستیم مقدمات تهیه ی یک بسته ی عاشورایی را در کانون فراهم سازیم.کاش تکانی شود برای دل های سرد عاشقمان...!
در همین جا از حمایت های بی دریغ «حاج وحید» بزرگوار تشکر و قدردانی می کنیم.
لیستی که در زیر می بینید حاصل تلاش دوستان شما در کانون وبلاگ نویسان مذهبی است.مسلما بدون حضور و مشارکت شما هیچ سود و ثمره ای که ندارد هیچ،می شود مشتی از مطالب تلنبار شده ی تاثیر نگذار!پس تو هم یا علی بگو...

یا حسین التماس دعا

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا علی بن ابیطالب و اولاده المعصومین

و وقتی محمد(ص) دستان علی(ع) را به نشانی جانشینی و ولایت بالا برد، خوب می دانست که هستند کسانی که چشم دیدن خلافت نخستین مرد مسلمان را ندارند و دستور او را بر نمی تابند...با این حال بلند و رسا گفت. تا در قیامت حجت بر بنی بشر تمام شده باشد...گفت که علی ولی است و جانشین...کر شده بودند انگار عده ای...

من از اين شهر اميد، شهر توحيد كه نامش مكه است، و غنوده است ميان صدفش، كعبه پاك، قصه‌ها مي‌دانم. قصه اي از ابراهيم، آن‌كه شالوده اين خانه بريخت، آن‌كه بت‌هاي كهن را بشكست، آن‌كه بر درگه دوست، پسرش را كه جوان بود، به قربانى برد... . امتيازات نكوهيده در اين شهر به مساوات مبدل گشته است، اين مراسم كه در اين خانه به پاست، رمزي از شوكت و جلوه‌اي از دين است، حاجي اينجا همه او مي‌بيند، نام او مي‌شنود، فيض او مي‌طلبد، با شعار "لبيك" پاسخ دعوت او مي‌گويد، غرق در جذبه پر شور خداست، قطره‌اي از درياست و خَسي در ميقات.
پیروز و سربلند باشید

امروز عرفه است؛روز پركشيدن از زنجير گناه تا آسمان آبي اجابت و مغفرت. امروز دست ها را بايد گشود و گره بغض روزهاي غفلت را رها كرد. اي روح خسته و آشفته ي من! شتاب كن! بلندتر قدم بردار! ديار معرفت، نزديك است و من، بوي خوش «عرفه» را مي شنوم! بايد امروز در عرفاتِ وجودم جاري شوم و از رايحه ي دل انگيزِ «دعا»، مست و سرشار. امروز لحظه ي قشنگِ تولّد «آدميّتم» را جشن خواهم گرفت.
پیروز و سربلند باشید

فكر مي‌كنم به هرآنچه اين همه سال گذشت، به هرآنچه اين همه سال نگذشت، به آدم‌هايي كه بودند و حالا نيستند... به آدم‌هايي كه نبودند و حالا هستند... به آرزوهايي كه واقعيت شدند... به واقعيت‌هايي كه آرزو شدند... به باورهايي كه پيش آمدند... به پيش آمدهايي كه باور نداشتم... به هفت سالگي كه در انتظار بيست سالگي گذشت... به بيست سالگي كه در حسرت هفت سالگي گذشت... به روزهايي كه زود شب شدند... به شب‌هايي كه دير صبح شدند... به دوست داشتن‌هايي كه هنوز هستند... به هنوز‌هايي كه ديگر دوست داشتني نيستند...

امام باقرعليه السلام : « حريص بر دنيا ، همچون کرم ابريشم است که هر چه پيله را بر خود بيشتر بپيچد ، بيرون آمدنش مشکل تر می شود . »
محمد بن علی بن الحسين عليهم السلام ، پنجمين امام شيعيان است . مادر آن حضرت ، فاطمه دختر امام حسن مجتبی عليه السلام است و بدين ترتيب ، امام باقرعليه السلام نخستين امامی است که پدرش از نسل امام حسين و مادرش از نسل امام حسن عليهما السلام می باشد.

امام شکافنده علوم

امام باقرعليه السلام ، علاوه بر « شاکر » و « هادی » به ويژه به « باقر » به معنای شکافنده ملقب است ، و جابرن يزيد جعفی در توضيح لقب اخير گويد : آن حضرت علم را شکافت و رموز و دقائق آن را روشن ساخت .

يعقوبی نيز می نويسد : بدان سبب باقر ناميده شد که علم را شکافت .  راغب اصفهانی هم مانند اين عبارت را گفته است .
ابن منظور در مورد کلمه « باقر» می گويد : « تبقر » ، داشتن علم و مال زياد را گويند و به محمد بن علی بن حسين بن علی عليه السلام بدان جهت باقر گفته می شود که آن حضرت علم را شکافت واصول آن را مشخص و طرز استنباط فروع علم از اصول آن را بيان فرمود .

سالروز شهادت امام محمد باقر عليه السلام تسليت باد

خدايا! وقتي امروز دخترك گل‌فروش به سويم دويد و با اصرار از من خواست دسته‌اي گل از او بخرم، بي‌اعتنا به نگاه خسته‌اش راه سخاوت و بخشندگي را بر او بستم. پروردگار مهربان و دوست‌داشتني من! اكنون كه در آسمان شب به دنبال ستاره‌اي مي‌گردم و آنها را نمي‌يابم با خود فكر مي‌كنم مردمك‌‌هاي چشمان خسته دخترك، ستارگان پرنور من در سياهي شبي تار بوده‌اند. ستاره‌هايي كه مرا به تو رهنمون مي‌شدند. بارالها! از تو مي‌خواهم تا روشنايي صبح، فرصتي عطا كني تا بتوانم ستاره‌هاي گمشده نگاه پر دردي را بيابم تا در بارگاه تو دست خالي نمانده باشم.

بهترين، زيباترين و راحت‌ترين زندگي را داشته باش، درست مثل سنجاقك كه يك روز بيشتر عمر نمي‌كند. نه به فكر فردا و نه ديروزت باش. تو همين امروز بايد خليفه‌ي خداوند روي زمين باشي و اين نقش را براي هميشه بازي كني.

از سمت بهشت جاودان مي‏آيد و از سوي عمق كهكشان. از ژرفاي آبيِ عطوفت مي‏آيد و از كانون نوراني عصمت! از محراب عرفاني مشرق، آكنده از عطر تبسّم‏هاي طاها مي آيد! مي‏آيد، تا سرزمين گل و بلبل را، بهاري جاودانه باشد و از عظمت نامش، «ايران» به خود ببالد! بشارت باد! اي آسمان، اي زمين، اي مدينه، اي توس! بشارت باد.

در كلام

در رفتار

در انديشه

در قضاوت

در نگاه

در .........

٢٥شوال سالروز شهادت جانگداز ششمین اختر تابناک ولایت و امامت ، رئیس مذهب تشیع حضرت امام جعفر صادق ( ع ) را به محضر مقدس منجی عالم بشریت حضرت ولی عصر ( عج ) و تمامی مسلمین جهان ، خاصه شیعیان ارادتمند آن امام همام تسلیت و تعزیت عرض می نمایم .

گفتند: آن مرد ماهي گير است، آن مرد از دريا ماهي مي گيرد. گفتند: آن مرد كشاورز است، آن مرد در زمين دانه مي كارد. جوانمرد گفت: چه نيكو كه آن مرد ماهي گير است و از دريا ماهي مي گيرد و چه نيكو كه آن مرد، كشاورز است و در زمين دانه مي كارد. اما ... نيكو تر مردي است كه از خشكي ماهي مي گيرد و دانه اش را در دريا مي كارد. و نيكوتر از اين هر دو، كسي است كه مي تواند از آب، آتش بگيرد و از زمين، آسمان برداشت كند. ممكن را به ممكن رساندن كار مردان است، اما كار جوانمردان آن است كه ناممكن را ممكن كنند.

امروز هوا بوي ديگري دارد، بوي كيف، بوي مدرسه... امروز دلم براي تصميم كبري و چوپان دروغگو از هر روز بيشتر تنگ شده است، براي كوكب خانم و دست پخت شيرينش، چند وقتي است كه از دهقان فداكار خبري ندارم، نمي دانم پطروس با انگشتش چه كرد ... دلم براي همه شان تنگ شده است... شانه هايم امروز بي قرارتر از هر روزند براي سنگيني كوله پشتيم و انگشتانم، براي نوشتن جريمه قلط هاي(!) ديكته ام. دلم براي مقش (!) هاي نانوشته ام نيز شور مي زند... امروز حتي تراش و مدادم هم بي قرار يك ديگرند و دفترم پر از دلهره اي سفيد براي فرداي سياه خود... دلم براي يك بغل دوستي تنگ است و براي يك دنيا همكلاسي بودن... امروز بوي مهر را استشمام مي كنم... فردا زنگ مهر را مي شنوم...

يک ماه ميهماني خدا گذشت، يک ماه خودسازي و مبارزه با نفس سپري شد، خوشا آنان که از آن ضيافت و اين مبارزه، سربلند و پيروز برآمدند
و اينک مؤمنان به شکرانه اين سربلندي و پيروزي، عيد مي گيرند و به يکديگر شادباش مي گويند. 

عيد سعيد فطر بر مسلمانان جهان

 مبارک باد

فقط لحظاتي اندك مانده است تا زنگ اتمام ارفاق خدا به صدا درآيد و سفره ميهماني خدا برچيده شود. در خوان گسترده خدا چه ميوه هاي رنگيني بود، عبادت، صدقه، اخلاق نيكو، استغفار، درهاي باز بهشت و پنجره هاي بسته جهنم، برترين روزها و زيباترين شبها. و اكنون لحظه‌هايي، فقط لحظه‌هايي مانده است،آيا از اين رهگذر تناول فرمودي؟ آيا رستگار شدي؟ از آتش جهنم رهيدي؟ يا نه هنوز هم گرد اندوه و غبار معاصي گريبانگير تست؟ فقط لحظه‌هايي مانده و پس از اين ميهماني راه درازي است سخت و ناهموار. تا وقت باقي است از خدا بخواهيم كه درهاي بهشت را باز داشته و درهاي جهنم را بسته بدارد. راستي جانهايتان را آزاد ساختيد؟ بارتان را سبك نموديد؟ مرحبا؛ آفرين بر شما. با خدا آشتي كردي؟ در گرسنگي به ياد قيامت افتادي؟ تشنگي روزهاي بلند قيامت را ياد كردي؟ راستي اگر چنين نكردي زود بشتاب كه وقت تنگ است و سفره برچيده خواهد شد.

می‌دانم‌ هیچ‌ صندوقچه‌ای‌ نیست‌ كه‌ بتوانم‌ رازهایم‌ را در‌ آن‌ بگذارم‌ و درش‌ را قفل‌ كنم؛ چون‌ تو همه‌ قفل‌ها را باز می‌كنی. می‌دانم‌ هیچ‌ جایی‌ نیست‌ كه‌ بتوانم‌ دفتر خاطراتم‌ را آنجا پنهان‌ كنم؛ چون‌ تو تك‌تك‌ كلمه‌های‌ دفتر خاطراتم‌ را می‌دانی. حتی‌ اگر تمام‌ پنجره‌ها را ببندم و تمام‌ پرده‌ها را بكشم، تو مرا باز هم‌ می‌بینی‌ و می‌دانی كه‌ نشسته‌ام‌ یا خوابیده‌ و می‌دانی‌ كدام‌ فكر روی‌ كدام‌ سلول‌ ذهن‌ من‌ راه‌ می‌رود. تو هر شب‌ خواب‌های‌ مرا تماشا می‌كنی، آرزوهایم‌ را می‌شمری‌ و خیال‌هایم‌ را اندازه‌ می‌گیری. تو می‌دانی‌ امروز چند بار اشتباه‌ كرده‌ام‌ و چند بار شیطان‌ از نزدیكی‌های‌ قلبم‌ گذشته‌ است. تو سرنوشت‌ تمام‌ برگ‌ها را می‌دانی‌ و مسیر حركت‌ تمام‌ بادها را. و خبر داری‌ كه‌ هر كدام‌ از قاصدك‌ها چه‌ خبری‌ را با خود به‌ كجا خواهند برد. تو می‌دانی، تو بسیار می‌دانی...خدایا می‌خواستم‌ برایت‌ نامه‌ای‌ بنویسم. اما یادم‌ آمد كه‌ تو نامه‌ام‌ را پیش‌ از آن‌ كه‌ نوشته‌ باشم، خوانده‌ای... پس‌ منتظر می‌مانم‌ تا جوابم‌ را فرشته‌ای‌ برایم‌ بیاورد.

نشسته‌ام مقابل خودم و زل زده‌ام به شانه راستم! همان جا كه مي‌گويند فرشته راست هست، همان فرشته‌اي كه نشسته تا ثواب كنيم و تند و تند بنويسد! همان كه نگاهش بر چشم‌هاي ماست كه نگاهمان نچرخد سوي گناه! همان كه خيلي وقت‌ها گوش راستم را مي‌گيرد و هي مي‌پيچاند، درست همان شب‌هايي كه دفترش خالي است از نوشته ها! نگاه مي‌كنم به شانه چپم، همان جا كه مي‌گويند فرشته چپ هست، همان فرشته‌اي كه نشسته تا گناه كنيم و با اكراه بنويسد! همان فرشته كه نگاهش بر دل هاست تا لرزشش را بسنجد، همان كه خيلي وقت‌ها گوش چپم را مي‌گيرد و هي مي‌پيچاند، درست همان شب‌هايي كه دفترش تمام مي‌شود از نوشته‌ها! دوست دارم فرشته ثواب را سمت چپم ببينم و آن يكي را سمت راست! فرشته ثواب بايد نزديك تر باشد به قلب! تا زودتر حس كند دل را و دردهايش را و حس هايش را! نشسته‌ام مقابل خودم و زل زده‌ام به شانه راستم! فرشته گناه را نگاه مي‌كنم كه دارد تند و تند مي‌نويسد و پيش مي‌رود...!!! افسوس! افسوس! افسوس!

كوله بارت بربند! شايد اين چند سحر، فرصت آخر باشد! كه به مقصد برسيم، بشناسيم خدا و بفهميم كه يك عمر چه غافل بوديم، مي شود آسان رفت، مي شود كاري كرد كه رضا باشد او. اي سبكبال در اين راه شگرف، در دعاي سحرت، در مناجات خدايي شدنت، هرگز از ياد مبر منِ جامانده بسي محتاجم...

سر به آسمان بلند كرده بودي و زير لب، رمز رستگاري را زمزمه مي كردي، چشمان دخترت كلثوم، آكنده از بي قراري و نگراني. مرغابي ها دست به دامانت شدند و خواهش نرفتن را با زبان بي زباني با تو زمزمه كردند، حلقه در از كدام راز سر به مهر تو باخبر بود كه دست در دامانت زد و دامنگيرت شد؟!از گلدسته هاي صبح، اذان مي باريد و اكنون تو در محراب عبادت، سر بر سرخ ترين سجده تاريخ گزاشتي؛ با فرقي شكافته. هنوز غصه بزرگت، تنهايي يتيماني بود كه از محبت دست هاي تو سرشار مي شدند و ديگر نمي شوند؛ و غصه هايي كه چاه و نخلستان از آن باخبرند و بس...

سالروز شهادت مولاي متقيان، ياور يتيمان

و درماندگان و اسوه ايمان و رستگاري، اميرالمؤمنين علي عليه السلام را به

تمام شیعیان جهان تسلیت و تعزیا عرض مینمایم

خدایا به ما بگردان ان معجون تلخ آن اکسیر مقدس آن صبر قشنگ

طعمش‌ تلخ‌ بود. تلخي‌اش‌ را دوست‌ نداشتيم. نمي‌دانستيم‌ كه‌ دواست. دواي‌ تلخ‌ترين‌ دردها. نمي‌دانستيم‌ معجون‌ است. معجونِ‌ انسان‌ شدن. گمش‌ كرديم. شيطان‌ از دستمان‌ دزديد. بي‌طاقت‌ شديم‌ و ناآرام. و تازه‌ فهميديم‌ نام‌ آن‌ اكسير مقدس، نام‌ آنچه‌ از دستش‌ داديم، «صبر» بود. ديگر عزم‌ آهني‌ و طاقت‌ فولادي‌ نداريم، ديگر پاي‌ ماندن‌ و شانه‌ سنگي‌ نداريم. انگار ما را از شيشه‌ ساخته‌اند. ما با هر نسيمي‌ هزار تكه‌ مي‌شويم. ترك‌ مي‌خوريم. مي‌افتيم، مي‌شكنيم، مي‌ريزيم‌ و شيطان‌ همين‌ را مي‌خواست. خدايا، ما را ببخش، اين‌ تعريف‌ انسان‌ نيست. ما ديگر ايوب‌ نيستيم. از اينجا تا تو هزار راه‌ فاصله‌ است. ما اما چقدر بي‌حوصله‌ايم. ما پيش‌ از آنكه‌ راه‌ بيفتيم، خسته‌ايم. از ناهموار مي‌ترسيم، از پست‌ و بلند مي‌هراسيم، از هر چه‌ ناموافق‌ مي‌گريزيم. شانه‌هايمان‌ درد مي‌كند، اندوه‌هاي‌ كوچكمان‌ را نمي‌توانيم‌ بر دوش‌ كشيم، ما زير هر غصه‌اي‌ آوار مي‌شويم، خدايا، ما را ببخش. اين‌ تعريف‌ انسان‌ نيست، ما ديگر ايوب‌ نيستيم.

فرشته ها آمده اند پايين. همه جا پُر از فرشته است. از كنارت كه رد مي شوند، مي فهمي؟ اسمت را كه صدا مي زنند، مي شنوي؟ دستشان را كه روي شانه ات مي گذارند، حس مي كني؟ راستي حياط خلوت دلت را آب و جارو كرده اي؟ دعاهايت را آماده گذاشته اي؟ آرزوهايت را مرور كرده اي؟ مي داني كه امشب به تو هم سر مي زنند؟ مي آيند و چهار گوشه دلت را نور و گلاب مي پاشند. مي آيند و در دستشان دعاي مستجاب شده و عشق است. مبادا بيايند و تو نباشي. مبادا درِ دلت را بسته باشي. مبادا در بزنند و تو نفهمي. مبادا ... فرشته ها مي آيند. فرشته ها حتما مي آيند. مبادا كه فرشته هايت دست خالي برگردند. خدا آنسوتر منتظر است.

مي‌گفت: من هدايتم! نورم! بشارت! نمي‌خواهي مرا بخواني؟ و من گيج و منگ نگاهش مي‌كردم: هدايت؟ نور؟ مي‌گفت: براي مؤمنين شفا و رحمت هستم اگر مرا بخوانند! شفا؟رحمت؟ مي‌گفت: راهي كه من نشانتان مي دهم رَد خور ندارد! شماها در اين گردنه‌هاي دنيا راه را گم مي‌كنيد، راهنما نمي‌خواهيد؟مي‌گفت: آمده‌ام حقيقتِ ناب را يادتان بياورم، شماها خيلي فراموش‌كاريد. و من هر چه فكر مي‌كردم چيزي يادم نمي‌آمد! مي‌گفت: من فرقان هستم، مي‌توانم حق و ناحق را نشانتان بدهم. مي‌گفت: نصيحت‌هاي من را گوش كنيد. و من سركش بودم و از همان اوّلش هم از نصيحت و موعظه و اين طور حرفها بدم مي‌آمد. مي‌گفت: هر قدر دوست داري، هرقدر مي‌تواني از من بخوان! و من لج كرده باشم انگار، همان قدر كه مي‌توانستم هم نمي‌خواندم! مي‌گفت: چرا به نوشته‌هاي من فكر نمي‌كنيد؟ مگر روي درِ دلهاي‌تان قفل خورده است؟ و من قفل درِ دلم را نگاه مي‌كردم و وحشت مي‌كردم

می‌دانم‌ هیچ‌ صندوقچه‌ای‌ نیست‌ كه‌ بتوانم‌ رازهایم‌ را در‌ آن‌ بگذارم‌ و درش‌ را قفل‌ كنم؛ چون‌ تو همه‌ قفل‌ها را باز می‌كنی. می‌دانم‌ هیچ‌ جایی‌ نیست‌ كه‌ بتوانم‌ دفتر خاطراتم‌ را آنجا پنهان‌ كنم؛ چون‌ تو تك‌تك‌ كلمه‌های‌ دفتر خاطراتم‌ را می‌دانی. حتی‌ اگر تمام‌ پنجره‌ها را ببندم و تمام‌ پرده‌ها را بكشم، تو مرا باز هم‌ می‌بینی‌ و می‌دانی كه‌ نشسته‌ام‌ یا خوابیده‌ و می‌دانی‌ كدام‌ فكر روی‌ كدام‌ سلول‌ ذهن‌ من‌ راه‌ می‌رود. تو هر شب‌ خواب‌های‌ مرا تماشا می‌كنی، آرزوهایم‌ را می‌شمری‌ و خیال‌هایم‌ را اندازه‌ می‌گیری. تو می‌دانی‌ امروز چند بار اشتباه‌ كرده‌ام‌ و چند بار شیطان‌ از نزدیكی‌های‌ قلبم‌ گذشته‌ است. تو سرنوشت‌ تمام‌ برگ‌ها را می‌دانی‌ و مسیر حركت‌ تمام‌ بادها را. و خبر داری‌ كه‌ هر كدام‌ از قاصدك‌ها چه‌ خبری‌ را با خود به‌ كجا خواهند برد. تو می‌دانی، تو بسیار می‌دانی...خدایا می‌خواستم‌ برایت‌ نامه‌ای‌ بنویسم. اما یادم‌ آمد كه‌ تو نامه‌ام‌ را پیش‌ از آن‌ كه‌ نوشته‌ باشم، خوانده‌ای... پس‌ منتظر می‌مانم‌ تا جوابم‌ را فرشته‌ای‌ برایم‌ بیاورد.

مهربانا! مقیم خانه ات می شویم و همه چیز را رها می کنیم تا چند روزی تمام لحظه هایمان رنگ و بوی تو را بگیرد.

خدايا! سفره بنده‌نوازی‌ات را گشوده‌ای و فرصتی عطا كرده‌ای تا ميهمانت شويم و بخشايش تو ذرات وجودمان را سيراب كند. پروردگار مهربان و بخشنده! از تو می‌خواهم قدرتی به ما عطا كنی تا سفره دلهايمان را آن‌گونه كه سزاوار بزرگی توست آماده اين بخشش و بزرگواری سازيم...

                                                  يا ارحم الراحمين

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم �
گفتی: فانی قریب
.:: من که نزدیکم (بقره/۱۸۶) ::.

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم� کاش می‌شد بهت نزدیک شم �
گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
.:: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد کن (اعراف/۲۰۵) ::.
------------ --------- --------- --
گفتم: این هم توفیق می‌خواهد!

گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لکم

.:: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::.
------------ --------- --------- --
گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی �

گفتی: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه

.:: پس از خدا بخواید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود/۹۰) ::.
------------ --------- --------- --
گفتم: با این همه گناه� آخه چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده

.:: مگه نمی‌دونید خداست که توبه رو از بنده‌هاش قبول می‌کنه؟! (توبه/۱۰۴) ::.
------------ --------- --------- --
گفتم: دیگه روی توبه ندارم ...

گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب
.:: (ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده‌ی گناه هست و پذیرنده‌ی توبه (غافر/۲-۳ ) ::.
------------ --------- --------- --
گفتم: با این همه گناه، برای کدوم گناهم توبه کنم؟
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا

..:: خدا همه‌ی گناه‌ها رو می‌بخشه (زمر/۵۳) ::.
------------ --------- --------- --
گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می‌بخشی؟
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله

.:: به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::.
گفتم: نمی‌دونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم! آتیشم می‌زنه؛ ذوبم می‌کنه؛ عاشق می‌شم! � توبه می‌کنم
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین

.:: خدا هم توبه‌کننده‌ها و هم اونایی که پاک هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲) ::.
------------ --------- --------- --
ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک
گفتی: الیس الله بکاف عبده
.:: خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶) ::.
------------ --------- --------- --
گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی:یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم
من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما

.:: ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید. او کسی هست که خودش و فرشته‌هاش
بر شما درود و رحمت می‌فرستن تا شما رو از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیارن .
خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳) ::

پس از ولادت امام زمان علیه السلام به دلیل شرایط سیاسى آن دوران تولد ایشان در زیر پرده كتمان پوشیده ماند.

امام حسن عسكرى علیه السلام تولّد فرزند خویش را جز به اصحاب خاص خود در میان ننهاد. امامت ایشان بنا به حدیثهای بسیاری بود كه از پیامبر (ص) و امامان پیشین روایت شده بود. امام زمان (عج) پس از آنكه بر بدن گرامی پدر نماز گزارد از چشم مردمان پنهان شد.

سبب پنهان شدن آن حضرت این بود كه خلیفه های عباسی تصمیم به كشتن او داشتند.

 در روایتى از كتاب غیبت، از عدّه اى از اصحاب امام عسكرى نقل شده است كه گفتند:

 "نزد امام عسكرى علیه السلام گرد آمده بودیم و از وى در باره حجّت و پیشواى پس از او

پرسش مى كردیم. در مجلس او چهل مرد حضورداشتند.

شخصی از امیرالمومنین علی(ع) سوال کرد که خداوند در قرآن می فرماید:"ادعونی استجب لکم".(مرا بخوانید،دعا کنید،تا دعایتان را مستجاب کنم).   اما دعای ما مستجاب نمی شود؟!!

حضرت فرمود علتش در هشت مورد است:

1)این که خدا را شناختید، ولی حقش را بجا نیاوردید، ازاین رو آن شناخت به درد شما نخورد.

2)به پیغمبر خدا ایمان آوردید ولی با دستورات او مخالفت کردید و شریعت او را از بین بردید! پس نتیجه ایمان شما چه شد؟

3)قرآن را خواندید ولی به آن عمل نکردید و گفتید: قرآن را به گوش و دل میپذیریم ، اما به مخالفت با آن برخاستید.

4)گفتید ما از آتش جهنم میترسیم در عین حال با گناهان و معاصی به سوی جهنم می روید.

5)گفتید به بهشت علاقه مندیم اما در تمام حالات کارهایی انجام می دهید که شمارا از بهشت دور می سازد. پس علاقه و شوق شما به بهشت کجاست؟

6)نعمت خدارا خوردید  ولی سپاسگذلری نکردید.

7)خداوند شمارا به دشمنی با شیطان دستور داد و فرمود: "شیطان دشمن شماست، پس شما او را دشمن بدارید". به زبان با او دشمنی کردید ولی در عمل به دوستی او برخاستید.

8)عیبهای مردم را در برابر دیدگانتان قرار دادید و از عیوب خود بی خبر ماندید(نادیده گرفتید) و درنتیجه کسی را سرزنش می کنید که خود به سرزنش سزاوارتر از او هستید.

با این وضع چه دعایی از شما مستجاب می شود؟ در صورتی که شما درهای دعا و راه های آن را بسته اید. پس از خدا بترسید و عملهایتان را اصلاح کنید و امر به معروف و نهی از منکر نمایید تا خداوند دعاهایتان را مستجاب کند.
(از کتاب بحارالانوار)

همچنین ایشان در نامه 31 نهج البلاغه خطاب به حضرت مجتبی (ع) در خصوص تاخیر در اجابت دعا می فرماید:

گاه در اجابت دعا تاخیر می شود تا پاداش درخوَاست کننده بیشتر و جزای آرزومند کامل تر شود.
گاهی درخواست می کنی اما پاسخ داده نمی شوی، زیرا بهتر از آنچه خواستی به زودی یا در وقت مشخص به تو خواهد بخشید.
یا به جهت اعطا بهتر از آنچه خواستی، دعا به اجابت نمی رسد؛ زیرا چه بسا خواسته هایی داری که اگر داده شود مایه هلاکت دین تو خواهد بود.

فرا رسیدن عید سعید مبعث حضرت خاتم الانبیا محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم و

همچنین عید نزول قرآن کریم بر همگان مبارک باد