اهل بيت؛ از شام تا مدينه

سلام بر حسين و اربعينش، سلام بر اربعين و زائرانش! و سلام بر اندوه هاي دل آنان كه به سوغات بر مزار كشتگان، عشق بردند و به مويه نشستند. به شوق زيارت صحن و سراي جان فزايت، اربعين شهادتت را به سوگ مي نشينيم، يا حسين!

مراقب افكارت باش، چون افكارت، گفتارت را میسازد

مراقب گفتارت باش، چون گفتارت، اعمالت را میسازد

مراقب اعمالت باش، چون اعمالت، عادت هایت را میسازد

مراقب عادت هایت باش، چون عادت هایت، شخصیتت را میسازد
مراقب شخصیتت باش، چون شخصیتت، سرنوشتت را میسازد
درزندگی آدما،خیلی چیزها است و خیلی چیزها نیست.معمولاَ هر کسی به یه طریقی برای چیزهایی که نیست دعا می کنه که باشه.بعضی ها بر این باورند که ستاره دنباله دار می تونه آرزو رو برآورده کنه،بعضی ها معتقدند بچه های معصوم دعاشون زود اجابت میشه،و خلاصه هر کس به یه نحوی دعای خودشو به گوش خدا می رسونه.اما بهتر نیست که ما مستقیما به خود خدا بگیم؟ پیش خدا دعا کردن یه مزه دیگه داره.با خود خدا،حرف زدن و درد و دل کردن یه چیز دیگه است. خدا همه جا هست و همه حرفا رو می شنوه،ولی ای کاش ما بتونیم یه جایگاه مشخصی رو براش قرار بدیم.یه جای خلوت و دور از مزاحم،یه جایی که هیچ کس به اون جا سرک نکشه،مثل دل.
دل کوچیک ما آدما،یه جای دور از دسترس بقیه است.دلتون رو یه معبد کنید.این معبد باید یه معبد خصوصی باشه.روی سر درش هم بنویسد:ورود افراد متفرقه ممنوع.این ملک خصوصی است.

 هزار و یک اسم داری و من از آن همه اسم ((لطیف)) تو را دوست تر دارم که یاد ابر و ابریشم و عشق می افتم . خوب یادم هست از بهشت که آمدم ، تنم از نور بود و پر و بالم از نسیم . بس که لطیف بودم ، توی مشت دنیا جا نمی شدم . اما زمین تیره بود . کدر بود ، سفت بود و سخت. دامنم به سختی اش گرفت و دستم به تیرگی اش آغشته شد . و من هر روز قطره قطره تیره تر شدم و ذره ذره سخت تر.

 
زندگی یک فرصت محدود { ....... } است. توی این محدودیت چه چیزهایی می خوای برای خودت در نظر بگیری. مهمترین چیز خود تو هستی. می خوای تو سبد کوچک زندگی غم ‏‏‏‎‏‏؛ درد ؛رنجش ؛کینه و گلایه از دیگران ؛ افسوس ؛ حسد ؛ بخل ؛ تکبر؛ ریا و افکار منفی و بدبینی بگذاری یا . . .
یآ میخوای توی سبد عمرت عشق ؛ محبت و مهرورزی ؛ لبخند ؛ صداقت :گذشت و بخشش ؛ یکرنگی؛ مثبت بینی و انسانیت بگذاری .

الهی! به سوی كمال كبريایی‌ات مشتاقم و به يكتايی‌ات گواه و به ربوبيتت معترفم و می‌دانم كه تو مربی و پروردگار منی و بازگشتم به سوی توست، خدايا! آن چنان از خود هراسناكم ساز كه گويی تو را روياروی خويش می‌بينم و به پرهيزگاری رستگارم كن.
معبودا! در جانم بی‌نيازی، در قلبم يقين، در كارم اخلاص، در ديده‌ام روشنايی و در دينم آگاهی قرار ده.
خداوندا! غمهايم را از ميان بردار و عيبهايم را بپوشان و گناهم را بيامرز و شيطان را از من دور كن و ذمه‌ام را آزاد ساز.
معبودا! از آنچه مرا می‌ترساند و از آنچه دوری می‌جويم و از جان و دينم محافظت فرما.
الهی! بر من به سبب نافرمانی‌ام غضب نكن كه از چيزی غير از معصيت تو باك ندارم، ‌ای ذات مقدس پاك و آن هم سهل است، ‌ای ذات مقدس زيرا لطف وعافيتت از تنگنای قهرت بر من وسيع‌تر است.
خدايا! تو تكيه‌گاه منی آنگاه كه پيمودن راههای گوناگن با همه وسعت بر من دشوار شوند و فراخنای زمين بر من تنگ آيد.
ای خدايی كه به چشمهای خيانتكار و اسرار درون و آنچه پس از اين زمان آيد آگاهی، ‌ای كسی كه تو را كس نداند كه چگونه ای مگر تو، ‌ای كسی كه تو را كس نداند كه چونی مگر تو.
معبودا! به كرم و بخشش خويش، ما را پاداشی بزرگ، اندوخته‌ای نيكو و آسايش هميشگی عنايت فرما، گناه ما را ببخش و ما را با مستحقان عذاب هلاك مفرما.
خداوندا! پيش از آنكه وجود ضعيف من درجهان پيدا شود تو خود را به لطف و رأفت توصيف فرموده‌ای، آيا پس از آنكه وجود ضعيف من نمودار شد، لطف و محبت خود را از من دريغ خواهی كرد؟
خدايا! اگر خوبيها در من آشكار شود به سبب احسان تو بوده و تو در اين باره بر من منّت نهاده‌ای و اگر بديها از من سر زند با عدل تو منافات ندارد و تو بر مؤاخذه‌ام دليل داری.
معبودا! چگونه مرا واگذاری در حالی كه عهده دار هدايتم شده‌ای؟
خداوندا! با وجود نادانی‌ام به مقام ربوبیت‌ات، چگونه این همه لطف را نسبت به من روا مي داری و با وجود كارهای ناپسندم چقدر بر من شفقت می‌ورزی؟
الهی! از گوناگونی نمودها و تحوّل دائمی پديده‌ها دانستم كه می‌خواهی در هر چيز خود را به من بشناسانی تا در هيچ چيزی نسبت به حضور تو جاهل نباشم.
خدايا! كی پنهان بوده‌ای تا آشكار نمودنت محتاج دليل باشد و كی دور بوده‌ای تا آثار خلقتت موجب وصول به سوی تو باشد.
معبودا! چگونه نوميد گردم در حالی كه تو آرزوی منی؟ و چگونه سبك شمرده شوم با اينكه اتكالم بر توست؟

هيچ چيز در نزد خداوندِ والا، از جوان توبه كننده محبوب‌تر نيست و هيچ چيز نزد خداوند بزرگ از پيري كه پايدار بر گناهانش باشد مبغوض‌تر نيست.

نهج الفصاحه، ح 2679

 جاهليت ثاني

« هنگامي كه قائم ما اهل بيت(ع) قيام كند آنچه از مردم نادان مي بيند به مراتب بيش از آن چيزي است كه پيامبر اكرم(ص) از مردم دوران جاهليت ديدند.»(امام صادق(ع))
اين مردم نادان كيانند كه مهدي را حتي پس از ظهور آزار مي دهند.
اصلا ناداني در عصر ظهور چگونه جلوه مي يابد. با بت پرستي، با كشتن و زنده به گور كردن دخترها؛ نه. دورۀ جاهليت ثاني، اينها نيست. گسترۀ ناداني آدمها بيش از اينهاست.
به جاي بت، پول پرست و شهوت پرست مي شوند. به گونه اي كه خواسته هاي جاهلانه به مد و هنجار تبديل مي گردد. همه از هنجارهاي موجه تبعيت مي كنند. اين نادانها همانهايي هستند كه به خاطر ناداني مشهور مي شوند. همانهايي هستند كه نماز را ضايع كرده و قرآن را به بازي مي گيرند.(برگرفته از احاديث حضرت محمد(ص) در مورد نشانه هاي ظهور)
.

پرتاب موفق اولین ماهواره بومی جمهوری اسلامی ایران به مدار.
ورود رسمی و غرورآفرین ایران سرافراز را، به جمع 8 کشور دارنده تکنولوژی پرتاب ماهواره و همچنین، آغاز حضور دانشمندان میهن عزیزمان ایران را، به سطوح عالی تکنولوژی فضایی، تبریک  و تهنیت عرض مینماییم

رسانه ها و ابزارهای تبلیغاتی که قبل از انقلاب وجود داشتند شامل: تلویزیون، رادیو، سینما، روزنامه، نوار ضبط صوت، منابر و اعلامیه ها بودند که در اینجا به بحثی کلی درباره آنها می پردازیم.

حادثه کربلا، حادثه‌ای است که دیگر تکرار نمی‌شود و تنها یکبار در سال 61 هجری قمری رخ داده است. اما این حادثه حاوی درس‌ها و محتوای غنی فرهنگ انسانی از سوی امام حسین (علیه‌السلام) و اصحابش می‌باشد و از سوی دیگر شامل وحشیانه‌ترین اعمال پست و غیرانسانی است که از سوی اردوگاه کفر و نفاق یعنی یزید و یارانش اتفاق افتاده است.
امروز که پس از 1369 سال، این حادثه سینه به سینه و دست به دست به ما رسیده است باید چه کنیم؟ وظیفه ما چیست؟ آیا فقط وظیفه ما اینست كه با فرارسیدن ماه محرم شهر را سیه‌پوش کنیم و بیرق‌های عزا بپا کنیم و لباس مشکی بر تن کنیم و ماتم گرفته و گریه کنیم؟!
در این شکی نیست که برای حفظ و برپایی شعائر الهی باید قطعاً این کارها انجام شود. ولی سوال ما اینست که باید به اینها بسنده شود؟!
پر واضح است که در چنین حادثه‌ای بس عظیم، درس‌های بسیاری نهفته است. و بلاشک در آن قیام خونین چیزی‌هایی نهفته است که فقط منحصر به آن زمان نبوده و آن موارد مربوط به تمامی زمان‌ها می‌شود.

* اي منتظر غمگين مباش قدري تحمل بايدت
پيش تر گردي به پا شد در افق گويي سواري مي رسد.

همه ما پنهانی ودر نهان با خداوند ، دل گفته هایی با خدا داریم، کسی از آن خبر ندارد وخود می گوییم و خدا شنونده است. آن چه می آید بخشی هایی ازگفتگوهای �من وشما� ،با خداست .اگر می دانید ،مطلبی باید اضافه شود پیغام بگذارید تا اضافه شود؛همه این مطالب از من نیست؛ با احترام به شخصیت تهیه کننده متن ، که نمی شناسم و نمی دانم کیست با دخل وتصرف هایی ؛ آن را تقدیم می کنم.

گفتم: خسته‌ام
گفت: لاتقنطوا من رحمة الله
.:: از رحمت خدا نا امید نشید(زمر/53) ::.

گفتم: انگار، مرا فراموش کرده ای!
گفت: فاذکرونی اذکرکم
.:: منو یاد کنید تا یاد شما باشم (بقره/152) ::.

گفتم: تا کی باید صبر کرد؟
گفت: و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا
.:: تو چه می‌دانی! شاید موعدش نزدیک باشد (احزاب/63) ::.

- چرا سلطان سعودي كلمه اي در طي جنگ غزه در باره حمايت از مردم و كودكان آن نگفت ، اما هنگامي كه در اجلاس سران عرب شركت كرد گفت كه يك قطره خون كودك فلسطيني از هرگنجي براي وي عزيزتر است ؟

2- چرا با حمايت هاي خوبي كه ایرانیان و سایر جهانیان و مردم تركيه از مردم غزه كرد و مردم تركيه سنگ تمام گذاشتن، نخست وزیراسلام گراي تركيه بر شیمون پرز اسرائیلی ملعون تاخت باز هم این اعراب ادم نشدند  ؟

3- چرا مبارك با وجود اين همه خواست هاي گوناگون جهاني و داخلي گذرگاه رفح را باز نكرد ؟

4- چطور با وجود محاصره كامل نوار غزه مبارزين توانستند امكاناتي براي دفاع دست و پا كنند ؟

5- چطور اسرائيل با آن همه امكانات (كه در رديف چندم جهان از نظر پيشرفته بودن تجهيزات نظامي است) نتوانست غزه را اشغال نمايد؟

6- چرا صهيونيست ها با وجود مرگ شارون چند سال است وي را به گور نمي سپارند و با دستگاه وي را زنده نگاه داشته اند ؟

7- چرا تشكيلات خودگردان فلسطيني يا همان چريك هاي قديمي فتح با صهيونيست ها همكاري اطلاعاتي مي كنند و باعث ترور اعضاي حماس همانند شهيد صيام مي شوند ؟

8- چرا حكومتهايي عربي مانند مبارك كه درصد بسيار بالايي از مردم مخالف آنها هستند هنوز سرپا هستند ؟

9- چرا با وجود حمايت غربي ها و عربهاي ميانه رو و حتي همكاري تشكيلات خود گردان با اسرائيل تا بن دندان مسلح حماس پيروز شد و سگهاي صهيونيست به عقب برگشتند ؟

10- چرا مردم غالب كشورها حتي يهوديان ساكن سرزمينهاي اشغالي برخلاف خواست رسانه هاي وابسته به استكبار و صهيونيسم در حمايت از غزه تظاهرات كردنند؟

از نهضت اسلامي تا انقلاب اسلامي

نويسنده: حبيب الله مهرجو

هدف رژيم شاه از تبعيد امام خميني، جدايي ميان رهبري و مردم، تضعيف روحيه رهبري و مبارزان، فراموش كردن رهبر و در نهايت شكست نهضت اسلامي بود. تاكتيك و استراتژي اي كه امام در اين دوران براي مبارزه با رژيم اتخاذ نمود به دو صورت بود: -1 نوشتن نامه به ايران ؛-2 نگارش كتاب تحريرالوسيله. امام خميني از نوشتن نامه به ايران اهدافي را دنبال مي كردندكه عبارت اند از: الف) حفظ ارتباط خود با داخل كشور و ادامه نهضت؛ ب) امام مرتب و به كرات اوضاع تبعيدگاه را علي رغم فشارها ومحدوديت هايي كه براي ايشان ايجاد شده بود خوب توصيف مي كرد تا از ايجاد تزلزل روحيه خانواده و مبارزان جلوگيري كنند و آنها را از متوسل شدن به رژيم براي آزادي ايشان بازدارند. ج) امام در نامه هاي خود خواستار ارسال كتاب هاي “مكاسب”، “وسيله” و “حواشي” شدند.(1) هدف امام اين بود كه با شرح و حاشيه زدن بر كتاب هاي فقهي حوزه، احكام عبادي اسلام را در كنار مسائل سياسي با هم بيان كنند و به ابعاد سياسي اسلام بپردازند. ماه هاي تبعيد امام، بر خلاف تصور رژيم سرآغاز دوره جدايي ميان رهبري و مردم و فراموشي نهضت نبود، بلكه سرآغاز فصلي نوين در حركت نهضت اسلامي به حساب مي آمد(2) در اين ايام است كه براي امام فرصتي مناسب فراهم شد كه با انديشه در اوضاع نابسامان جامعه ايران و مسلمين ريشه يابي دلايل ضعف و انحطاط آنان بپردازند و با ارائه راهكارهاي مناسب، به اين مشكلات پاسخ دهند. امام از نگارش “تحرير الوسيله” سه هدف مهم را دنبال مي كرد: مبارزه با تفكيك دين و سياست؛ اصلاح حوزه هاي علميه و خارج كردن آنها از ركود و سستي؛ تشكيل يك حكومت ديني(3.)
  

نمي دانم كي خواهي آمد ، آشناي دل ! تويي كه هنوز به حقيقت نمي دانم كيستي ؟ تويي كه يك روز غروب بر حاشيه دلم قدم مي گذاري واحساس حضورت مرا قلقلك مي دهد . همه نوشته ها تو را گفته اند و همه كتاب ها تو را خوانده اند ، ولي كمتر چشمي تو را در خواب ديده است . تو سرچشمه بهترين هاي عالم هستي ، مرا خوب مي شناسي ، ولي من هنوز نمي شناسمت . تو را در لابه لاي صفحات نمي توانم بيابم .
تو احساس گم من هستي كه در روز جمعه ، بر منطق احساس من جاري مي شوي ، هيچ مي داني ، كه من هماني هستم كه هيچگاه نديدمت ؛ چون حضور تو را حس كرده ام ، ولي ظهور تو را هنوز نه ، تا ديگر دلم ميان بودن يا نبودن مردد نشود . امروز كه اندازه تمام دلواپسي هاي نهج البلاغه در پاييز عاطفه هاي اهالي كوفه دلشوره پيدا مي كنم و آنگاه در زير باران غدير خيس مي شوم تا شيعه شوم ، باز مهمان حضور تو مي شوم . حضور تو آنقدر وسيع است كه حتي در افق نگاه خزان زده غرب نيز مي توان تو را فهميد . نمي خواهم دلم را با چيزهاي سر درگم ، گرم كنم.
شب ها كه باران به احساس سبز شالي زاران قدم مي گذارد و مترسك هاي لب جاليز ، سرما را پخش مي كند و سر انگشتانم اقامتگاه پرندگان مهاجر مي شود ؛ تو نيز بر مي گردي . دلم راضي نمي شود تو را لا به لاي خطوط كتاب ها جستجو كنم . رد پاي تو روي دل من است و جا پاي قدمهايت يخ ذهنم را آب كرده است .
تو مي آيي . بگو مي آيي ، مي دانم . نه نمي گويي ، اصلاً در دفتر حضور تو ، ظهور تو حك شده است . بگو راست مي گويم . امروز مثل ديروز نيستم و فردا مثل امروز نخواهم بود؛ چون مي دانم مرا مي خواني . سرنوشت من اين است كه منتظر بمانم و تو منتَظَر . باور كن هيچ ترديدي ندارم ؛ زيرا همه سلول هايم ، همه ي نفس هايم ، سرنوشت غديري است كه مرا شيعه ساخت و آغاز دلشورگي هاي مولايم علي ( ع ) شد . مولا جان ، اين ها سرگذشت نيست ، اين ها سرنوشت است ، سرنوشت غربت و انتظار ...

در جهان تنها يك فضيلت وجود دارد:

و آن آگاهي است

و تنها يك گناه:

وآن جهل است

و در اين بين ، باز بودن و بسته بودن چشم ها،

تنها تفاوت ميان انسان هاي آگاه و نا آگاه است.

نخستين گام براي رسيدن به آگاهي

توجه كافي به كردار ،  گفتار و پندار است.

زماني كه تا به اين حد از احوال جسم،

ذهن و زندگي خود با خبر شديم،

آن گاه معجزات رخ مي دهند.

سلام بر تو كه جمعه اي عاشورايي مي آيي. اما نكند با آمدن عاشوراييت مي خواهي بگويي كه ما كوفي هستيم، نكند مي خواهي بگويي صداي ياري خواستنت را شنيده ايم و اجابت نكرده ايم و تو تنها مانده اي، نكند مي خواهي بگويي( كل أرض كربلا)؛ همه ي دنيا كربلاست و سپاه تو همان سپاه قليل اما وفادار امام حسين(ع) است.
 

لبيك يا مهدي!

از روز نخست حملات رژیم صهیونیستی به نوار غزه، تمام شواهد و قرائن نظامی و سیاسی از شكست عملیات نظامی این رژیم و سقوط اهداف علنی و غیر علنی آن حكایت داشت. مصداق این امر اذعان بسیاری از رسانه‌های عبری زبان رژیم صهیونیستی به شكست این رژیم در نابودی حماس و مقاومت بود. سایت اینترنتی عرب ۴۸ در تحلیلی به قلم نزار السهلی تحلیلگر این سایت می‌نویسد: با توجه به اذعان و انتقاد رسانه‌های عبری زبان از عملیات نظامی در نوار غزه و شكست در این منطقه، روزنامه یدیعوت آحارونوت نوشت با ادامه‌ی پایداری افسانه‌ای و وحدت گروه‌های مقاومت در برابر حملات، سازمان‌های نظامی اسراییل در حملات بی‌هدف خود بر سر ساكنان نوار غزه شكست خوردند و تنها این حملات بی‌هدف سرپوشی بود بر ناامیدی‌شان از اهداف خود از جنگی كه در برابر جهانیان آغاز كردند، اما ملت‌های جهان از عمق فاجعه، میزان تلفات و ناتوانی سیستم‌های امنیتی اسراییل در تسلیم ساختن حتی یك فلسطینی حتی از طریق طرح‌های متعدد پیشنهادی كه مهمترین آن طرح مصر بود بسیار شگفت زده شده بودند و خشم و انزجار خود را از این حملات از طریق تظاهرات گسترده اعلام كردند در حالیكه در كنار كشورهای جهان بسیاری از سازمان های بین المللی و حقوق بشر نیز مجازات مقام‌های اسراییلی را به عنوان جنایتكاران جنگی خواستار شده‌اند. براستی كه تنها دستاورد این جنگ معرفی مقام‌های اسراییل به عنوان جنایتكار جنگی بود وهیچ دستاوردی دیگر برای آنها نداشت.

ادامه مطلب

 روزی، سنگتراشی که از کار خود ناراضی بود و احساس حقارت می کرد، از نزدیکی خانه بازرگـانی رد می شد. در باز بود و او خانه مجلل، باغ و نوکران بازرگان را دید و به حال خود غبطه خورد و با خود گفت: این بازرگان چقدر قدرتمند است! و آرزو کرد که مانند بازرگان باشد
در یک لحظه، او تبدیل به بازرگانی با جاه و جلال شد. تا مدت ها فکر می کرد که از همه قدرتمند تر است، تا این که یک روز حاکم شهر از آنجا عبور کرد، او دید که همه مردم به حاکم احترام می گذارند حتی بازرگانان. مرد با خودش فکر کرد: کاش من هم یک حاکم بودم، آن وقت از همه قوی تر می شدم
در همان لحظه، او تبدیل به حاکم مقتدر شهر شد. در حالی که روی تخت روانی نشسته بود، مردم همه به او تعظیم می کردند. احساس کرد که نور خورشید او را می آزارد و با خودش فکر کرد که خورشید چقدر قدرتمند است
او آرزو کرد که خورشید باشد و تبدیل به خورشید شد و با تمام نیرو سعی کرد که به زمین بتابد و آن را گرم کند
پس از مدتی ابری بزرگ و سیاه آمد و جلوی تابش او را گرفت. پس با خود اندیشید که نیروی ابر از خورشید بیشتر است، و تبدیل به ابری بزرگ شد
کمی نگذشته بود که بادی آمد و او را به این طرف و آن طرف هل داد. این بارآرزو کرد که باد شود و تبدیل به باد شد. ولی وقتی به نزدیکی صخره سنگی رسید، دیگر قدرت تکان دادن صخره را نداشت. با خود گفت که قوی ترین چیز در دنیا، صخره سنگی است و تبدیل به سنگی بزرگ و عظیم شد
همان طور که با غرور ایستاده بود، ناگهان صدایی شنید و احساس کرد که دارد خرد می شود. نگاهی به پایین انداخت و سنگتراشی را دید که با چکش و قلم به جان او افتاده

-کسب‌ علم‌:"فضّل‌ العلم‌ أحبّ إلی‌' اللّه‌ من‌ قیام‌ ألف‌ لیلة؛(1)ارزش‌ علم‌ از عبادت‌ هزار شب‌ نزد خدا بهتر است‌" .
2 -مذاکره و مباحثه‌ علمی‌:"ساعة‌ عند مذاکرة‌ العلم‌ أحبّ إلی‌' اللّه‌ من‌ ألف‌ غزوة‌ و قرائة‌ القرآن‌ کلّه‌؛(2) یک‌ ساعت‌ مذاکرة‌ علمی‌ محبوب‌تر است‌ نز خدا از هزار جنگ‌ در راه‌ خدا و از قرائت‌ کلّ قرآن‌" .
3 -همنشینی‌ با علما:"جلوس‌ ساعة‌ عند العلماء أحبّ إلی‌' اللّه‌ من‌ عبادة‌ ألف‌ سنة‌؛(3) همنشینی‌ با علما بهتر است‌ از عبادت‌ هزار سال‌" .

جناب آقاي كافي به نقل از مقدس اردبيلي مي فرمود:
«با طلاب پياده به كربلا مي رفتيم. در بين راه يك آقاي طلبه اي بود كه گاهي براي ما روضه مي خواند و امام حسين(ع) يك نمكي در حنجره اش گذاشته بود.
آمدم كربلا. زيارت اربعين بود. از بس كه ديدم زائر آمده و شلوغ است، گفتم: داخل حرم نروم و مزاحم زائران نشوم. طلبه ها را دور خود جمع كردم و گوشه ي صحن آماده ي خواندن زيارت شديم. يك وقت گفتم: آن طلبه اي كه در راه براي ما روضه مي خواند كجاست؟
گفتند: نمي دانيم بين اين جمعيت كجا رفت. ناگهان ديدم يك مرد عربي مردم را كنار مي زند و به طرف من مي آيد. صدا زد: ملا محمد مقدس اردبيلي! مي خواهي چه كني؟ گفتم: مي خواهم زيارت اربعين بخوانم. فرمود: بلندتر بخوان تا من هم گوش كنم. زيارت را بلندتر خواندم. زيارت را بلندتر خواندم، يكي دو جا توجه ام را به نكاتي ادبي دادم.
وقتي زيارت تمام شد، به طلبه ها گفتم: آن طلبه پيدا نشد؟ گفتند نمي دانيم كجا رفته. يك وقت آن مرد عرب به من فرمود: مقدس اردبيلي! چه مي خواهي؟ گفتم: يكي از طلبه ها در راه گاهي براي ما روضه مي خواند، نمي دانم كجا رفته؟ خواستم بيايد و براي ما روضه بخواند.
آن مرد عرب به من فرمود: مقدس اردبيلي! مي خواهي من برايت روضه بخوانم؟ گفتم: آري، آيا به روضه خواندن واردي؟ فرمود: آري. ناگاه رويش را به طرف ضريح امام حسين(ع) كرد و از همان طرز نگاه كردن، ما را منقلب كرد.
يك وقت صدا زد: ابا عبدا...! نه من و نه اين مقدس اردبيلي و نه اين طلبه ها هيچ كدام يادمان نمي رود، آن ساعتي را كه مي خواستي از خواهرت زينب(س) جدا شوي! ناگاه ديدم كسي نيست. و فهميدم آن عرب، مهدي زهرا(س) بوده است.(1)

پي نوشت:
1ـ فضايل، مصايب و كرامات حضرت زينب(ع)؛ عباس عزيزي، ص172

در روایتی آمده : وقتی یکی از افراد فاسق و بد کار را به سرای باقی می برند با ورود وی نکیر و منکر شروع به شکنجه او می کنند فرد هم شروع می کند  به داد و فریاد . در همین زمان اربابمان آقا امام حسین  (ع) به برادر خود مولا اباالفضل (ع) در مورد صدایی آشنا که مشغول داد و فریاد است اشاره ای می کنند. قمر منیر بنی هاشم (ع)هم به کنار فرشتگان رفته و به دستور سالار شهیدان  این مرد را به نزد آقا می آورند . آقا از این فرد می پرسند که : صدای تو برای من خیلی آشناست . مرد در جواب حضرت می گوید : من در دنیا انسانی بسیار گناهکار بودم ولی اتفاقی از درب مجالس روضه که گذر میکردم اسم زیبای حسین (ع) را با خودم زمزمه نمودم . حضرت به آقا باالفضل (ع) می فرمایند :

داستان درباره ی یک کوهنورد است که می خواست از بلندترین کوه ها بالا برود.اوپس از سال ها اماده سازی ماجراجویی خود را اغاز کرد

ولی از انجا که افتخار کار را فقط برای خود می خواست تصمیم گرفت به تنهایی از کوه بالا برود.شب ،بلندی های کوه را در برگرفته
بود و مرد هیچ چیز را نمی دید. همه چیز سیاه بود اصلا دید نداشت ابر روی ماه و ستاره ها را پوشانده بود

همان طور که از کوه بالا می رفت پایش لیز خورد.در حالا که به سرعت سقوط می کرداز کوه پرت شد.در حال سقوط فقط لکه های سیاهی مقابل
چشمانش می دیدو احساس وحشتناک مکیده شدن به وسیله ی قوه جاذبه او را در خود می گرفت

ادامه مطلب

چکیده: مردمی که نام «امام علی بن ابی طالب»، «فاطمة الزهرا» و «حسین بن علی» را بر مساجد خود گذاشته اند، هرچه باشند ناصبی نیستند.

***

خیلی جالب است کسانی که ذره ای تعصب دینی و مذهبی ندارند، به فلسطینی ها که می رسند غیرتشان برای اهل بیت گل می کند و با این ادعا که فلسطینی ها و بچه های حماس، ناصبی و جسارت کننده به اهل بیت هستند، حمایت از آنها را نا لازم می دانند. خشکه مقدس هایی هم هستند که کربلا و نجف را در اشغال شیطان بزرگ می بینند اما رگ غیرت شان تکان نمی خورد ولی وقتی به مردم فلسطین که ده روز است سیدحسن نصرالله شیعه دارد برایشان گلو پاره می کند می رسند، به یاد حرمت ائمه می افتند. کاش یک نفر پیدا می شد که از این جماعت بپرسد اینها چه ناصبیهایی هستند که دشمن ترین رژیم با مکتب تشیع، یعنی رژیم وهابی سعودی، بیش تر از هر رژیمی به نابودی و شکست شان مشتاق است.
حالا گیرم که فلسطینیها، دشمن اهل بیت باشند. کدام یک از دو رفتار زیر در دراز مدت می تواند آنها را به اهل بیت علاقه مند کند: حمایت پیروان اهل بیت از آنها در برابر آدمکشان صهیونیست یا تنها گذاشتن آنها در برابر این خونخواران؟ 
به هر حال، این ادعا که فلسطینی ها، ناصبی هستند، دروغ محض است و از جنس دروغهای شاخداری همچون خرید زمین فلسطینی ها توسط یهودیها است.(۱)
بیشتر مردم فلسطین، پیرو مذهب شافعی هستند و اتفاقا، ابوعبدالله محمدابن ادریس شافعی، رهبر این فرقه، متولد غزه بوده است. در مورد شافعی بودن مردم فلسطین می توانید به این منابع رجوع کنید: